بیانیه ستاد انتخاباتی مستقل مردمی مجذوبان نور(حامیان کروبی)

بسمه تعالی
بیانیه ستاد انتخاباتی مستقل مردمی مجذوبان نور(حامیان کروبی)
چرا کروبی؟
پس از اعلام صریح جناب آقای مهدى کروبى به‏عنوان کاندیداى رسمى دوره دهم انتخابات ریاست جمهورى، گروهى از دراویش سلسله نعمت‏اللّهى گنابادى که از پرجمعیّت‏ترین طریقه‏هاى تصوّف و عرفان در ایران و البته باسابقه¬ترین آنهاست، در مقام سپاسگزاری از کوششی که ایشان برای دفع ستم از دراویش معمول فرموده است از وى پشتیبانى و اظهار حمایت کردند تا بدانجا که برخى از آنها دفاترى را با نام “مجذوبان نور” درتهران و دیگر شهرهاى بزرگ کشور به ‏صورتى مردمى و مستقل تأسیس کردند. اکنون که چند هفته از این ماجرا مى‏گذرد بسیارى دیگر از طریقه‏هاى تصوّف نیز ــ به‏صورت عمومى یا خصوصى ــ حمایت خود را از وى اعلام کرده‏اند. باید دانست یکی از دستورات طریقه نعمت‏اللّهى گنابادى همواره این بوده است که به‏قول بزرگ وقت سلسله جناب آقای حاج دکتر نورعلى تابنده اجتماع فقرى یک اجتماع سیاسى و حزبى نیست و طریقه فقر و درویشى از آن جهت که فقر است دخالت در سیاست نمى‏کند ولى دراویش یا فقراى پیرو این طریقه با تبعیّت از عقل ایمانى خود مختار هستند که در امور اجتماعى و سیاسى دخالت کنند و نظر خود را ــ به‏عنوان نظر شخصى ــ اظهار نمایند. حال این سؤال به‏ ذهن خطور مى‏کند که چرا برخی پیروان تصوّف و گروهى از دراویش سلسله نعمت اللهی گنابادى مدافع جناب کروبى شده‏اند و آیا این صرفا نظر شخصى آن گروه خاص است؟ پاسخ به این سؤال چندان دور از ذهن نیست. آقاى کروبى در طىّ سال‏ها مبارزات سیاسى و تصدّى سمت‏هاى دولتى اکثراً مدافع مظلومان و ستم‏دیدگان بوده است و در موارد خاصّی چون تخریب حسینیه‏هاى مربوط به طریقه نعمت‏اللّهى گنابادى در قم، بروجرد و اخیرا اصفهان در چهارسال اخیر، در اذهان دراویش، چهره‏اى شجاع و عدالت‏طلب از شخص آقاى کروبى – فارغ از علائق سیاسی و حزبی وی- ترسیم شده است. خصوصاً اینکه وی همواره حصار سخت بایکوت خبرى اخبار مربوط به تصوّف و خصوصاً این سلسله را شکست و جزو اوّلین کسانى بود که با نوشتن نامه‏هایى نفس تخریب حسینیه‏ها و خطرات فتح باب تخریب اماکن مذهبى مورد توجّه پیروان مذاهب مختلف را به مسؤولان گوشزد کرد. این کار را نمى‏توان به صرف رأى جمع‏کردن و تبلیغ انتخاباتى دانست و چنان‏که قبلاً مذکور افتاد این قبیل اقدامات ایشان مسبوق به سابقه است. البتّه بزرگان دیگرى- چه اهل نظر و چه صاحب‏منصبان ارشد در نظام حکومتى - بودند که انزجار خود را به‏طور خصوصى اظهار کردند و بى‏تردید کسانى هم بودند که قلباً ناراحت بودند ولى اظهارى نکردند. در هر صورت وقتى کسى منصبى را در اداره حکومت دارد و لذا مستقیم یا غیرمستقیم منتخب مردم است، حداقل این‏که مشاور حکومتی است، از او توقّع مى‏رود که اگر به ‏اقتضاى حفظ مقام رسمى خود در این باره کارى نمى‏کند، به‏اقتضاى مسلمان‏بودن خویش، با فرض این‏که او آمر به معروف و ناهى از منکر در مقام فعل نمى‏تواند باشد، لااقل در مقام قول چنین باشد و به‏صرف انزجار قلبى اکتفا نکند.
باتوجّه به این مقدّمات شاید بتوان گفت، اصول رویه طریقه نعمت‏اللّهى گنابادى همان است که همواره بوده و چیزى
تغییر نکرده و فقر و درویشى یک حزب سیاسى- اعمّ از اصلاح طلب یا اصول گرا- نیست که اعضایش بخواهند بر سر موضوعى سیاسى یا کاندیداى خاصّى به‏توافق برسند یا رهبر آن حزب بخواهد نظر خاصّى را به آنها بقبولاند و سپس اعلان حزبى کنند. اصولاً نباید چنین توقّعى از این طریقه و بزرگ آن داشت ولى جمعى از پیروان این طریقه نیز اوّلاً آقای کروبى را چنانکه مشهور شده است “سیاستمدارى با مرام” دانسته‏اند که جرأت اظهار نظر خویش را داشته است و این جمع خواسته‏اند به‏اقتضاى مرام درویشى، با آرای خود پاسخگوى مرام او باشند. ثانیا، تشخیص آنها این است که کروبى “بامرام و مروّت” به ‏دلایل دیگرى که به‏نفع مصالح کنونى کشور است، نسبت به دیگر رقیبان اصلح است. ذکر این نکته نیز واجب است که اگرچه ممکن است بعضى دیگر از درویشان، کاندیدای دیگری را از جهت دوم یعنى کارآمدى، اصلح بدانند ولی در این که از جهت اوّل آقای کروبی را ترجیح می دهند، تردیدی نیست. تا یار که را خواهد و میلش به که باشد.
ستاد انتخاباتی مستقل مردمی مجذوبان نور(حامیان کروبی)