مشاهده برگ احضار

به گزارش خبرنگار سایت مجذوبان نور از خرم آباد، صبح امروز سه شنبه مورخه 30 مهرماه 1387 ساعت 6.45 دقیقه (قبل از وقت اداری)، جناب آقای حاج مسعود وحدت مجاز نماز محترم دراویش سلسله نعمت اللهی گنابادی توسط مأمورین اجرای احکام دادگستری خرم آباد بازداشت و روانه زندان گردید.

لازم به ذکر است که آقای حاج مسعود وحدت مدتی قبل به جرم اخلال در نظم و نشر اکاذیب در دادگاه بدوی به تحمل 91 روز حبس محکوم گردیده بود که این محکومیت در دادگاه تجدیدنظر به جزای نقدی معادل 300 هزار تومان تبدیل شده بود.

این گزارش در ادامه می افزاید آقای وحدت به دلیل غیر قانونی بودن احکام صادره از پرداخت جزای نقدی امتناع نموده است و به همین جهت بازداشت و راهی زندان پارسیلون خرم آباد گردید

                               کنگره صوفی عالی مقام شیخ بهایی

آیت‌الله سبحانی در دیدار دبیر کنگره بزرگداشت مقام شیخ بهایی گفت: علما کسانی نیستند که در همه علوم ریشه نداشته باشند، بلکه در تمام علوم صاحب نظر هستند، لذا باید آثار این مرد جهانی به دقت مورد تحلیل قرار گیرد و ویرایش و چاپ گردد و در اختیار مهمانان خارجی و داخلی قرار داده شود.

وی افزود: بزرگداشت مقام شیخ بهایی از کارهای خیلی مهم است وباید این کنگره مانند دیگر کنگره‌ها خوب برگزار گردد و اصالت این مرد بزرگ نمایان شود.

معظم له تصریح کردند: تقدیر از علما باعث می‌شود زندگی عالمان بزرگی مثل شیخ بهایی بیشتر مورد توجه قرار گیرد تا از استعدادهای فوق العاده این بزرگان بهره‌مند شویم.

آیت‌الله العظمی سبحانی بیان داشتند: مرحوم شیخ بهایی درتمام علوم از جمله ادب، حدیث، فقه، عرفان اسلامی و ادب فارسی کارکرده و عالم به تمام معنا بودند

با قرائت رأی شماره 87099725101005 مؤرخ 12 / 6 / 87 قاضی پور موسوی رئیس شعبه 101 دادگاه عمومی جزائی شهرستان قم به یاد صحنه‌ای از یک فیلم افتادم که قاضی شارع می‌گفت قضاوت کار ساده ای است.‌

این رأی بر مبنای دو اتهام می‌باشد : اول اقامه جماعت توسط فردی که در لباس روحانیت نیست و دوم تهیه‌نامه جهت اعتراض به بعضی از اقدامات انجام شده در شهر قم. اتهام اول در قالب جرم توهین به مقدسات اسلام و اتهام دوم در قالب جرم نشر اکاذیب به منظور تشویق اذهان عمومی مطرح شده است. از آنجائیکه سعی شده این حکم بسیار مستدل تهیه شود، بررسی و دقت در آن بسیار آموزنده می‌باشد.

الف ) اتهام اقامه جماعت :

در فضیلت نماز جماعت در حدی روایت وجود دارد که اهل سنت و شیعه در آن اختلافی ندارند. در بحث اقامت جماعت مهمترین شرط عدالت امام می‌باشد.

البته در نحوه تشخیص این مهم جای تامل بسیار وجود دارد. هر چند اکثر مراجع بر این باورند که تشخیص آن بعهده ماموم می‌باشد و شهادت چند نفر در اثبات عدالت کفایت می‌کند. حتی مشاهده اقتداء چند نفر به امام برای اثبات عدالت وی کافی است. در این حکم قضائی بر مبنای نکات زیر اتهام انتسابی محرز تشخیص داده شده است :

1- پوشیدن عبا و بستن دستار یکی از دلایل مجرمیت متهم محسوب شده است. در صورتیکه این هر دو به فتوای اکثر مراجع مستحب بوده و حتی در اکثر مساجد و نمازخانه‌ها تعدادی عبا در گوشه‌ای قرار می‌دهند که خلایق ( غیر روحانی ) در زمان اقامه نماز از آن استفاده کنند. حال که بر مبنای این حکم انجام یک امر مستجب موجب جزائی تا حد پنج سال حبس می‌شود لازم است موضوع به تمام مساجد و نمازخانه‌ها ابلاغ شود که مردم بی‌خبر دچار حکم حبس نشوند.

2- تراشیدن ریش بعنوان یکی دیگر از دلایل عدم احراز صلاحیت متهم در اقامه نماز جماعت بوده است. در این حکم که از موی گذشت نشده است. هیچ اشاره‌ای به سابقه کیفری یا اشتهار متهم به خلاف عرف یا شرع نشده است که خود محکمترین دلیل به سلامت اخلاقی و صلاحیت متهم می‌باشد. حال بر مراجع محترم فرض است که اعلام نظر نمایند که آیا تراشیدن ریش دلیلی بر صدور حکم پنج سال زندان می‌شود یا خیر. هر چند صدور احکامی این چنین و حتی شدیدتر از آن در همین دوران در افغانستان تجربه شده است.

3- در این حکم به نظر مقام رهبری مبنی بر عدم جواز اقتدا به غیر روحانی در زمان حضور روحانی اشاره شده است. در این رابطه نیز توجه به چند نکته لازم است :

1-3- در این نظریه مقام رهبری اشاره نشده است که بین روحانی غیر عادل و دارای سوء شهرت که شاید نمونه‌های آن را در پرونده های دادگاه ویژه روحانیت قم بتوان پیدا نمود و فردی که موجه و مقید و عادل باشد کدام یک در امامت جماعت اولی می‌باشد

2-3- آیا در زمان و مکان اقامه جماعت توسط متهم پرونده، روحانی واجد شرایطی حضور داشته است یا خیر؟

3-3- مهمترین مسئله اینکه باید توجه داشت در اقامه جماعت امام فعل یا ترک فعل خاصی نسبت به نماز عادی خود انجام نمی‌دهد بلکه مامومین هستند که به وی اقتدا می‌نمایند و لذا حکم مذکور متوجه عدم جواز اقتدا می‌باشد یعنی متوجه مامومین است نه امام جماعت، لذا نظر رهبری در این رابطه مصداق ندارد. از طرف دیگر این نظریه یک حکم ولائی نیست لذا شاید مقّلدین متخلف گناه کار باشند ولی مجرم محسوب نمی‌شوند

4-3- به یاد داریم که در جبهه‌های جنگ و در محیط‌های دانشگاهی گاهاً جوانی را  حتی به اجبار به امامت جماعت می‌گماشتند و اقامه جماعت می‌نمودند و حتی روحانی حاضر در جلسه نیز به منظور تشویق وی اقتداء می‌نمود.

4- تشخیص فعل توهین بر مقدسات که به قاضی واگذار شده است موضوع بسیار مهمی است که مسلماً به سادگی انجام نمی‌شود. شاید نظر قاضی پرونده این بوده که در شهری مانند قم که تعداد زیادی روحانی حضور دارند و با مبالغ ناچیز آمادگی دارند چندین بار اقامه نماز در جماعتهای مختلف نمایند. عدم استفاده از ایشان بعنوان امام جماعت به معنی عدم قبول و به روحانیت و نوعی توهین به ساحت مقدس اسلام می‌باشد. اما به این مسئله به نوع دیگری نیز می‌توان نگاه کرد. یعنی شهر قم که یک مرکز مهم آموزش علوم اسلامی است در واقع مهمترین مرکز تولید و رشد انواع گرایشهای مذهبی و حتی سیاسی نیز می‌باشد. لذا روحانیون مختلف با سلایق و عقاید بعضاً متضاد در آنجا حضور دارند که نه تنها یکدیگر را قبول ندارند و واجد شرایط اقامه جماعت نمی‌دانند حتی احکام تکیفر نیز برای هم صادر می‌نمایند. در چنین شرایطی افراد بدون اینکه بدانند گاهاً با حضور در یک نماز جماعت در لیستهای قرار می‌گیرند و حتی کم‌کم دارای گرایشات خاص سیاسی و مذهبی می‌شوند که مشکلاتی را برایشان ایجاد می‌کند. بنابراین بعضی به منظور جلوگیری از شائبه پیروی از یک خط فکری و مخالفت با خط فکری دیگر و احترام به اصل مقدسات دینی احتیاط می‌نمایند و از ضرب‌المثل دوری و دوستی استفاده می‌کنند البته شاید بهتر باشد وقت و هزینه دستگاههای امنیتی- انتظامی و قضائی شهر قم که طبق آمار موجود با وجود این همه روحانی بیشترین جرم و جنایت در آنجا رخ می‌دهد صرف مقابله با این موارد گردد نه مقابله و جلوگیری از اقامه نماز جماعت شیعیان علی ( ع )

5- در این بخش که موضوع توهین به مقدسات را بررسی می‌نمائیم مفید است که از بخش دیگر این حکم نیز استفاده نمائیم. زیرا در بخش دوم این حکم آمده است که متهم به نامه‌نگاری و شکایت به مراجع تقلید مبادرت نموده است. این مسئله نشان می‌دهد که متهم شکایت خود از ناملایمات زمان را به مراجع بین‌المللی و مدعیان حقوق بشر نبرده است بلکه به مراجع تقلید رجوع نموده است یعنی متهم به جایگاه مراجع تقلید و مقدسات اسلام معتقد و حتی مقید است.

ب ) اتهام تهیه‌نامه جهت اعتراض :

بحث تظلم و دادخواهی و حتی اعتراض به حکم قضائی یکی از امتیازات قوانین کشور محسوب می‌شود که با وجود مشکلاتی که بعضاً ایجاد می‌کند مانند تطویل دوره دادرسی و صرف هزینه زیاد از محل بیت‌المال مسلمین و حتی تاخیر در احقاق حقوق ذی حق، بدلیل اهمیت فوق‌العاده دقت نظر و جلوگیری از اعمال ظلم در احکام تحمل شد بطوریکه معمول شده است وجود مراجع متعدد تجدیدنظر که در قانون پیش‌بینی شده است و رویه‌های دادرسی موجود این موضوع را تائید می‌نماید، حتی خود این حکَم نیز قابل اعتراض در مرجع دیگری می‌باشد. حال توجه به نکات زیر در این حکم شاید مفید واقع شود :

1- در متن این حکم تاریخی آمده است که متهم عرض حال واقعه قم را برای مراجع تقلید و مقامات سیاسی و اجتماعی نوشته است و نتیجه گرفته است که منظور تشویش اذهان عمومی بوده است در صورتیکه خود قاضی ذکر کرده است متهم حتی اطلاع رسانی عمومی ننموده است بلکه فقط برای افراد خاصی و بسیار خاصی نامه نوشته است. اگر تشویش اذهان هم باشد خصوصی است نه عمومی و در واقع اذهان افراد خاص باید جلب شود.

2- در واقع نشر اکاذیب در این مورد به این معنی می‌تواند باشد که اساساً حسینه شریعت در قم تخریب نشده و کسی حبس و زجر نشده باشد و متهم مدعی این موضوعات شده باشد. در صورتیکه شاید منظور قاضی از نشر اکاذیب اعلام نگرش متهم در مورد دلایل و نتایج این واقعه بوده است مسلماً نظر افراد مختلف به دلایل و عواقب هر پدیده و واقعه‌ای متفاوت است بعضی آن را به حق و بعضی آن را ناحق می‌دانند قطعاً بیان این نظرات مصداق نشر اکاذیب نمی‌باشد.

3- در اینجا باید توجه نمود که حکم برمبنای اصل تظلم خواهی و شاید به تعبیری مظلوم نمائی بوده است نه اینکه در متون نامه‌ها و شکوائیه‌های که متهم ارسال نموده است کذبی آمده است یا توهین و افترائی ذکر شده است. یعنی اصل تظلم خواهی جرم متهم قلمداد شده است

4- همانگونه که در متن حکم ذکر شده است دادخواهی متهم به مراجع تقلید که محل مراجعه عموم می‌باشند بوده است حال باید مراجع تقلید پاسخ دهند که اگر مسلمی عرض حال نمود باید توبیخ شود؟ اگر مسلمی امر به معروف و نهی از منکر نمود باید مجازات شود؟ اگر مسلمی سؤالی نمود باید تنبیه شود؟ اگر مسلمی شکایتی نمود حتی اگر شکایت نابجا باشد باید تبعید شود؟ اگر در یک مسئله چند مرجع تقلید احکام متفاوتی داشتند و مسلمی به حکم مرجع تقلید خود عمل نمود باید حبس شود؟ آیا در خصوص واقعه قم همه مراجع تقلید دارای نظر یکسان می‌باشند یا بعضی با آن موافق و بعضی مخالف بوده‌اند؟

5- همانگونه که در متن حکم ذکر شده است شکوائیه و اعتراض متهم به مقامات سیاسی و اجتماعی کشور بوده است لذا این مقامات باید پاسخ دهند که آیا انتقاد خیرخواهانه یکی از ابزارهای مفید برای رشد جامعه نمی‌باشد؟

آیا مراجع مختلف در کشور موضوع تخریب حسینه شریعت در قم را پیگیری ننموده‌اند و به جمع بندی‌های متفاوتی نرسیده‌اند؟ آیا صرف اعتراض به یک رفتار که توسط بعضی دستگاهها تائید و بعضی دستگاهها رد شده است می‌تواند دلیل حکم زندان و شلاق و تبعید باشد؟ آیا اگر این رویه در کشور جاری شود امکان هیچگونه تعاملی در کشور بین گروههای مختلف و اقشار ملت باقی می‌ماند؟

در واقع مرور چنین احکامی نشان می‌دهد که قضاوت واقعاً کار ساده‌ای است هر چند باید ترسید که نوشتن و توجه کردن به این مطالب موجب عقوبت دنیوی گردد ولی باید بیشتر ترسید که ننوشتن یا توجه نکردن به این مطالب و موضوعات موجب عقوبت اخروی گردد.

هو

۱۲۱

هلال عید می‌بینی و من پیوسته ابرویت‌ /// مبارک باد بر تو عید و بر من دیدن رویت

ــ برای دریافت عکس فوق با ابعاد بزرگ و کیفیت متوسط اینجا کلیک نمائید.(حجم : ۱۰۸KB)

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ــ عزیزانی که قصد چاپ عکس را دارند برای دریافت عکس فوق با کیفیت فوق العاده و ابعاد بزرگتر اینجا کلیک نمایند.(حجم : ۱.۳۱MB)

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------

وبلاگ خورشید حق عید سعید فطر را به  بندگان حضرت  آقای حاج دکتر نور علی تابنده مجذوبعلیشاه  ارواحنا فداه ومشایخ بزرگوار ایشان و تمامی عزیزان ایمانی وملت شریف و سر افراز ایران تبریک و تهنیت عرض می نماید.

سال 642 هجری بود که تحول بزرگ زندگی مولوی رخ داد. جلال‌الدین هنوز چهل سال نداشت که شمس تبریزی(4) وارد قونیه شد. آمده‌است که شمس بر سر راه مولانا رفت و از وی پرسید: «محمد(ص) بزرگتر است یا بایزید بسطامی؟» مولانا سخت برآشفت و فریاد برآورد که محمد والاترین است و بایزید را با خاتم انبیا چه کار. شمس پرسید: «پس چرا محمد گفت "ما عرفناک حق معرفتک" و بایزید گفت "سبحانی ما اعظم شانی"؟» این سوال مولوی را چنان به خود مشغول کرد که باعث شد شش ماه با شمس در حجره‌ی شیخ صلاح‌الدین زرین‌کوب خلوت گزیند و به بحث بنشیند. در این مدت جز شیخ صلاح‌الدین هیچ‌کس اجازه‌ی ورود به خلوت آن‌دو را نداشت. مولوی که تا پیش از ملاقات شمس مردی زاهد و معتبد بود و کارش تفسیر و توضیح اصول و فروع دین بود، پس از پایان این شش ماه دین و وعظ و منبر را کنار گذاشت و صوفی شد و به مسلک عشق و شعر و شاعری روی آورد:

ادامه متن در ادامه مطلب . . .

انفاق

ـ «وَ أَنفِقُوا مِمّا رَزَقناکُم مِن قَبل أن یَأتِیَ أحدَکم المَوتُ فَیَقُولَ رَبِّ لَو لا أَخَّرتَنِی إلی أجلٍ قَریبٍ فَأَصَدَّقَ وَ أکُن مِنَ الصّالِحینَ»1

و از آن چه روزی شما کردیم، در راه خدا انفاق کنید؛ پیش از آن که مرگ بر یکی از شما فرا رسد. در آن حال، به حسرت بگوید: پروردگارا اجل مرا اندکی به تأخیر انداز تا صدقه و احسان بسیار کنم و از نیکو کاران شوم.

ـ «وَ أنفِقُوا فِی سَبیلِ اللّهِ و لا تُلْقُوا بأَیْدِیکُم إلی التَّهلُکَة و أحسِنُوا إنّ اللّه یُحِبُّ المُحسِنین»2

از مال خود در راه خدا انفاق کنید و به دست خویش خود را در خطر نیفکنید و نیکویی کنید که خدا نیکوکاران را دوست دارد.

ـ توانگرا دل درویش خود به دست آور

که مخزن زر و گنج و درم نخواهد ماند

(حافظ)

ـ ز احسان می‏شود صاحب کرم را دولت افزونتر

بلی هر چاه را آب از کشیدن بیش می‏گردد

(سالم کشمیری)

ـ شرف مرد به جود است و کرامت به سجود

هر که این هر دو ندارد عدمش به ز وجود

(سعدی)

ـ من نگویم به ابر مانندی	که نکو ناید از خردمندی
او همی‏بخشد و همی گرید	تو همی بخشی و همی خندی

(رشید و طواط)

ـ بخور هر چه داری فزونی بده	تو رنجیده‏ای بهر دشمن منه
اگر گنج قارون به دست آوری	نماند، مگر آن چه بخشی بری

(مولوی)

ـ درخت کرم هر کجا بیخ کرد	گذشت از فلک شاخ و بالای او
گر امیدواری از او برخوری	به منت منه اره بر پای او

(سعدی)

عفو و بخشایش و تحمل رنج در ادامه مطلب . . .

یک هکر ایرانی با نام dnjournal 2005 با نفوذ به حدود یکصد سایت گروههای وهابی صفحه اصلی آنها را تغییر داد.

 در این مجموعه هک تصاویری شامل صورتی که با پرچم جمهوری اسلامی ایران و نشان مراکز هسته ای پوشیده شده در کنار پرچم شکسته رژیم اشغالگر قدس و عبارت Persian Gulf نمایش داده می شود.

در این صفحه در کنار فهرست نشانی سایت های هک شده در کنار نام مبارک حضرت علی(ع) عبارت "این است قدرت دفاعی ایرانیان" درج شده، همچنین هکر مذبور در این صفحه به دو زبان فارسی و انگلیسی اعلام کرده که وی عضو و یا وابسته به هیچ گروهی نیست.

هکر فوق با ارسال ایمیلی به ایستنا اعلام کرده سایت های فوق در مقابله با حمله به سایت های شیعی هک شده اند

                                                   تقدیمی خورشید حق به فقرا

                                             نظر یادتون نره

مخاطب : آقای شیخ مصطفی رهنما

هو

 121

26 صفر 1380 – 29/5/1339

 به عرض عالی می رساند: مشروحه چاپی که در باره یهود مرقوم گردیده و نسخه ای از آن را به نام حقیر ارسال فرموده بودید واصل و موجب تشکر و امتنان گردید ، زادکم الله عزا و شرفا و توفیقا و تاییدا

موضوع اسرائیل که اشاره فرموده بودید  هرچند حقیر در امور سیاسی وارد نیستم و دخالت نمی کنم ؛ولی چون این موضوع با مذهب ارتباط دارد و اقدام و اظهار نظر حضرتعالی  را نیز از نظر مذهبی بسیار  بجا و پسندیده می دانم؛ ویژه آنکه بعضی از کسانی که اطلاعی از لحاظ مذهبی در این باب ندارند پا را فراتر نهاده زمزمه  نزدیکی و دوستی کامل می نمایند و مدعی علایق نزدیک بین دو ملت ایران و یهود از نظر تاریخی می باشند ؛ در صورتی که چنین نیست ، زیرا:

1- این  علاقه با وضعی که آنان مدعی اند  قبل از اسلام نبوده و پادشاه هخامنشی فقط از نظر ترحم بر زیر دستان نسبت به  آنها ابراز شفقت نموده و در آن موقع بسیار کار پسندیده ای بود ، زیرا ترحم بر مغلوب و زیر دست بسیار پسندیده است . بالاخص آنکه دیانت حقّه به عقیده ما در ان زمان همان دیانت یهود بوده و بزرگان دین در میان انان بسیار بودند و البته در این زمان هم یهودیانی که تحت ذمه دولت اسلام هستند و به وظایف ذمّی بودن عمل می کنند و به دولت اسلام خیانت نمی کنند ، طبق دستور اسلامی باید جان و مالشان محفوظ و احترامشان رعایت  شود و این امر ربطی با دوستی با دولت اسرائیل ارتباطی ندارد

2-ملیت امروز ایرانی  با  دیانت اسلام عجین و آمیخته  شده و آنچه مخالف  دیانت اسلام باشد با ملّیت ایرانی نیز مخالف است و چون یهود و اسرائیل دشمنی فطری  با اسلام دارند و با ملیت ایرانی نیز بالتبع طبعا  عداوت  دارند ،که در قرآن مجید است :لتجدن اشد الناس عداوه للذین آمنوا الیهود اشرکو (سوره مایده آیه 82)

3- بر فرض وجود علاقه بین ایران و یهود ، البته علاقه اخوّت و برادری مقدم است ، چون آوارگان  فلسطینی برادران اسلامی  ما می باشند و به ما نزدیکترند ،ما باید از حقوق انان طرفداری و دفاع نماییم.

4- فلسطین و اراضی آن شرعا و قانونا ملک همان آوارگان است که یک عده غاصب و راهزن مسلح ، به زور و  عنف  انان را از خانه و ملک خود بیرون کرده غاصبانه تصرف نموده اند و وظیفه هر مسلمی شرعا و وجدانا طرفداری از مظلوم در رفع  تجاوز و ظلم است .

5- دولت اسرائیل دولتی است پوشالی که تکیه آن به دیگران است و طبق آیه شریفه:ضربت علیهم الذله اینما ثقفوا الا بحبل من الله و حبل من الناس(آل عمران آیه 112)از خود دوام و ثباتی ندارد مگر آنکه به ریسمان خدایی که دیانت مقد سه اسلام است ،متوسل شوند یا به  ریسمان خلقی چنگ زده  و متوسل  به  دیگران شوند . و بر همه جهانیان واضح است که اسرائیل از خود شخصیتی ندارد و تکیه او  به دیگران  است . فقط به مادیات  که از قارون به آنان  به ارث رسیده در آنها موجود است .

با جهات مذکوره در فوق البته  مسلم  نباید خود را حاضر به همکاری با یهود نماید ، بلکه باید انها را  بزرگترین دشمنان خود بداند که هر وقت بتوانند ضربت خود را بر مسلمین وارد می آورند

والسلام /اقل سلطانحسین تابنده

**نظر شما چیست ؟؟**

                                                  دانشمند صوفی شیخ بهایی

بهاء الدين محمد بن عزالدين حسين بن عبدالصمد بن شمس الدين محمد بن حسن بن محمد بن صالح حارثي حمداني(از صحابه معروف حضرت علي (ع) )عاملي جبعي (جباعي) معروف به شيخ بهائي در سال 953 ه.ق 1546 ميلادي در بعلبك متولد شد. او در جبل عامل در ناحيه شام و سوريه در روستايي به نام "جبع" يا "جباع" مي زيسته و از نژاد "حارث بن عبدالله اعور همداني" متوفي به سال 65 هجري از معاريف اسلام بوده است.
ناحيه "جبل عامل" همواره يكي از مراكز شيعه در مغرب آسيا بوده است و پيشوايان و دانشمندان شيعه كه از اين ناحيه برخاسته اند، بسيارند. در هر زمان، حتي امروزه فرق شيعه در جبل عامل به وفور مي زيسته اند و در بنياد نهادن مذهب شيعه در ايران و استوار كردن بنيان آن مخصوصاً از قرن هفتم هجري به بعد ياري بسيار كرده و در اين مدت پيشوايان بزرگ از ميان ايشان برخاسته اند و خاندان بهائي نيز از همان خانواده هاي معروف شيعه در جبل عامل بوده است.
پدر شيخ بهايي از رهبران شيعه و مشايخ بزرگ و از شاگردان و صحابه پيشواي معروف شيعه زين الدين علي بن احمد عاملي جبلي مشهور به شهيد ثاني است كه پس از كشته شدن شهيد ثاني به سال 966 ه.ق به ايران آمد.
صاحب تاريخ عالم آراي عباسي در باره عزالدين گفته است: " شيخ حسين از مشايخ عظام جبل عامل و در جميع فنون بتخصيص فقه و تفسير و حديث و عربيت فاضلي دانشمند بود. و خلاصه ايام شباب و روزگار جواني را در صحبت شهيد ثاني و زنده جاوداني شيخ زين الدين عليه الرحمه بسر برده در تصحيح حديث و رجال و تحصيل مقدمات اشتهار و كسب كمالات مشارك و مصاحب يكديگر بوده اند".
از آنجا كه وي شاگرد شهيد دوم بوده و از سرزميني آمده بود كه مركز ديرين شيعيان بود، پيشرفت و شهرت بسيار يافت و مورد توجه سلطان محمد خدابنده پدر شاه عباس بزرگ قرار گرفت وپس از چندي مقام شيخ الاسلامي دارالسلطنه ي هرات بوي تفويض شد.
بهاءالدين نيز در كودكي به همراه پدرش از جبل عامل به ايران آمد و در پايتخت ايران يعني شهر قزوين كه مركز تجمع دانشمندان شيعه بود سكني گزيد و ظاهرا هنگام سفر پدرش به هرات همراه وي نبوده است زيرا وي در آن هنگام در قزوين به كسب علوم اشتغال داشته است. وي چندي نيز در مشهد به تحصيلات خود ادامه داده و مدتي در هرات به جاي پدر مقام شيخ الاسلامي را عهده دار بوده است.
پس از اتمام تحصيلات، شيخ الاسلام اصفهان شد. چون در سال 991 هجري قمري به قصد حج راه افتاد، به بسياري از سرزمينهاي اسلامي از جمله عراق، شام و مصر رفت و پس از 4 سال در حالي كه حالت درويشي يافته بود، به ايران بازگشت.
وي در علوم فلسفه، منطق، هيئت و رياضيات تبحر داشت، مجموعه تأليفاتي كه از او بر جاي مانده در حدود 88 كتاب و رساله است. وي در سال 1031 ه.ق در اصفهان درگذشت و بنا بر وصيت خودش جنازه او را به مشهد بردند و در جوار مرقد مطهر حضرت علي بن موسي الرضا عليه السلام جنب موزه آستان قدس دفن كردند. مقبره اين دانشمند بين صحن امام و صحن آزادي ،‌و در جايي كه پيشتر محل تدريس اوبوده قراردارد .

مجمع جهاني صلح اسلامي به مناسبت روز جهاني صلح بيانيه صادر كرد.

به گزارش گروه دريافت خبر خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، در اين بيانيه آمده است:

« نياز به صلح، در بطن زندگي اجتماعي نهفته است و انسان‌هاي كامل و متعالي به ويژه پيامبران الهي با تاكيد بر جنبه‌هاي ارزشي اين موهبت و نقش آن در زمينه‌سازي تكامل انسان، از ابتداي تاريخ بشري در جست‌وجوي تضمين صلح و بهره‌مند ساختن بشريت از آن برآمده‌اند تاتمام انسان‌ها قادر باشند بدون ترس و وحشت از گرايشات افراطي و توسعه طلبانه بتوانند در پناه ارزش‌هاي بشري و براساس باورهاي خود زندگي كنند. در اين ميان، ‌امروزه به دليل تنوع و تكثر تهديدها، بشر و جامعه انساني بيش از هر زمان ديگري به صلح نياز دارد. فقر، بي‌سوادي، سلطه‌جويي‌هايي سياسي، فرهنگي و اقتصادي، جنگ و كشتار افراد بي‌گناه به ويژه غيرنظاميان، از مهم‌ترين تهديدهايي هستند كه حيات پايدار بشري در سايه صلح و همزيستي صلح‌آميز را نشانه رفته و روز به روز بر ابعاد اين تهديدها به زيان بشر و ارزش‌هاي بشري افزوده مي‌شود.

نشناختن دقيق علل و عوامل تهديد صلح، موجب شده تا انسان‌ها در گذشته و حال نتوانند فضاي مسالمت‌آميز را در جامعه جهاني تجربه كنند و هر روز با شكل‌هاي مختلف تضييع حقوق خود مواجه شوند. به راستي كه بشريت با وجود سال‌ها تلاش متمادي، قادر به ايجاد فضاي امن براي زندگي نبوده و هزاران عهدنامه و پيمان مورد توافق بين دولت‌ها و سازمان‌هاي بين‌المللي نتوانسته حتي صلحي حداقلي براي بشريت به ارمغان آورد. مخالفان صلح كه خود مسببان اين تهديدها و موارد نقض صلح هستند، در بسياري از مواقع و مقاطع تاريخي، برخي سازمان‌هاي بين‌المللي را به مسيري رهنمون ساخته‌اند كه با كمال تاسف، آسيب ديدگان و قربانيان ترور را به جاي عاملان كشتار مردم بي‌گناه مورد مواخذه قرار گيرند. هيچ وجدان بيداري نمي‌تواند بپذيرد كه دارندگان بزرگ‌ترين و مخوف‌ترين زندان‌هاي پنهان تاريخ، در جهان بتوانند خود را قاضي و ارزيابي كننده صحت و سقم رفتار ساير ملل بدانند.